ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าวันนี้แทบจะไม่อยากจะลุกออกจากที่นอนด้วยซ้ำ พอคิดถึงเรื่องที่จะเกิดภายในวันนี้ล่วงหน้าแล้วอุบาตจิตเกินทน
ทั้งๆที่วันนี้เป็นวันพฤหัส
ทั้งๆที่พรุ่งนี้จะเป็นวันกีฬาสี
ทั้งๆที่เราเป็นพี่สตาร์ฟ
แล้วทำไมต้องไปแข่งวิชากรวันนี้ด้วย!!!!!!!!!!!!!!(วะ)
แถมแข่งวันนี้รูสึกว่าผลมันออกมาช็อกโลกเกินไป
คำเตือน บ่นล้วนๆใครไม่อยากรู้กรุณาอ่านต่อไป ส่วนใครอยากรู้ (ส...)ก็ถมดำละกัน
แข่ง 4 คน ได้ที่ 3 ! ขนาดครูยังบอกด้วยซ้ำว่ากรรมการคิดคะแนนผิดแล้ว ก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองเก่งเลิศเลออะไรหรอกนะ แต่ได้ที่ลำดับเท่านี้มันก็เกิน เราก็เชื่อว่าเรามีทักษะจำพวกนี้มาก่อนหน้านี้มากเหมือนกัน แล้วนี่อะไร เหตุผลที่แพ้เพราะใช้ลิกควิดลบคำผิด! แค่เนี้ย!!! ให้เราที่สาม บ้าไปแล้ว ระบบการศึกษาสังคมไทย
คราวก่อนเราแข่งก็โดนขอกันซึ่งๆหน้า แต่ครั้งนั้นดีหน่อยที่กรรมการยุติธรรมให้เราที่หนึ่ง แต่กลับไม่ได้ไปแข่งขันต่อทั้งที่มันยังมีระดับที่สูงขึ้นไปอีกแท้ๆ ตอนนั้นเราก็เออ ช่างมันเถอะ สงสัยเราไม่ดีจริงๆละมั้ง
พอมาคร้งนี้มันสุดๆ! เพื่อนเราไปแข่งทั้งที่เห็นจะๆว่าชนะกลับแพ้ เพราะมาสู้ถิ่นคนอื่น! รายการที่ชนะมาได้ก็แค่พวกที่แข่งขันทำคะแนนแบบจะๆตรงนั้น พวกเกมครอสเวิร์ดเทือกนี้เท่านั้นเอง
เราก็ไม่รู้หรอกนะว่าเกินอะไรขึ้น หรือเพราะเราไม่ดีจริงๆก็ไม่รู้ แต่ในความที่เจอมากับตนเองและประสบการณ์ของคนอื่นที่ประสบชะตากรรมแบบเดียวกันแล้ว มันรู้สึกแย่จริงๆกับระบบการศึกษาไทย ที่ไม่ใช้ระบบยุติธรรมกลับใช้ระบบความคิดของคนมาใช่เสียอย่างนั้น ใครรู้จักกรรมการก็ชนะไป ใครที่กรรมการเกลียดก็แพ้ไป
แบบนี้ตอนไหนประเทศชาติมันจะเจริญ!
จะมัวแต่ล้าหลังประเทศอื่นเขาอย่างนี้ไปตลอดชาติแน่
(อย่าให้เป็นนักการเมืองนะ แม่จะเข้าไปปฏิรูปการศึกษาให้ดู)
หมดแล้วค่ะ หมดกำลังใจในการเป็นคนดี ในเมื่อเราทำดีแล้วได้ผลอย่างนี้
แล้วใครมันจะอยากเป็นคนดีกัน...
ขนาดแม่พิมพ์ของชาติยังปฏิบัติตนอยุติธรรมเช่นนี้ แล้วผลงานของแม่พิมพ์นั้นจะเป็นเช่นไรกันก็ขอให้คิดกันเอาเอง แต่ต้องบอกย้ำไว้ก่อนว่าที่พูดมาไม่ใช่ครูทุกคนนะ ครูที่เรารู้จักหลายคนเป็นครูที่ดีมาก อบรบสั่งสอนศิทย์ได้อย่างดี ให้คำแนะนำแก่เราเสมอ จนบางคนสนิทสนมเกิดความใกล้ชิดจนเรียกว่าแม่ลูกไปแล้ว
จบการพล่ามไปกว่าครึ่งหน้ากระดาษในที่สุดก็เข้าประเด็นสักที (ใครมันพาผิดปะเด็นตั้งแต่แรกเองฟะ!)
คาบบ่ายเรากลับมาโรงเรียนก็มาจัดแสนต์ต่อเพราะพรุ่งนี้มันแข่งแล้วนี่ แล้วปรากฏว่าแดดวันนี้มันยิ่งกว่าทะเลทรายสะฮาร่า เจ้าจอร์ดมัน Hot มากกกกกกกกกกก!! กลับมาบ้านแล้วแสบทั้งหน้าเลย (ดำๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สาปแช่งตัวเองรึไง) บอกเพื่อนมันว่าพรุ่งนี้เตรียมครีมกันแดดมาเผื่อน้องด้วยนะโว้ย เกินเป็นมะเร็งผิวหนังเดี๋ยวได้ซวยกันอีก
มันเป็นกรรมเวรของพี่ที่เราต้องเสียสละให้น้อง...
น้องนั่งอยู่ร่ม
ส่วนพี่นั่งกลางแดดเปรี้ยงๆ! โอ้โห สุดยอดชีวิต!
แถมพรุ่งนี้ยังต้องไปสอบมหิดลอีกแน่ะ
สามงานซ้อนเลยนา (ไอ้ฟ้าตบแปะที่ไหล่ พร้อมบอกว่า โชคดีล่ะ//ไม่ช่วยกันเลยนะแก!)
เอาเต๊อะ วันพรุ่งนี้จะสุดๆให้เส้นเสียงมันแหบไปเลย หุหุหุ
ส่วนภาพติดไว้ก่อนเนอะ หาที่ลงให้ได้ก่อนเหอะ
